Ana menüyü aç

WikiShia β

Hümeze Suresi
Hümeze Suresi.png
Anlamı İnsanları arkadan çekiştiren, ayıplayan kimse
Başka İsmi “Lumeze
Sınıfı Mekki
Nüzul Sırası 32
Sure Numarası 104
Cüz 30
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 9
Kelime Sayısı 33
Harf Sayısı 134

Hümeze Suresi (Arapça: سورة الهمزة) adını, birinci ayette geçen “hümeze” kelimesinden almıştır. Lafız ve hacim bakımından “Mufassal” surelerden olup, Kısar sureleri grubundandır; yani Kur’an-ı Kerim’in kısa surelerindendir ve 30. cüzün dördüncü hizbinde yer almaktadır.

İçindekiler

İsimleri

"Hümeze Suresi" adını, birinci ayette geçen “hümeze” kelimesinden almıştır. “Veylül li külli hümezetil lümezeh” (Sürekli başkalarını çekiştirip alay eden kimsenin vay hâline!) Bu sureye yine birinci ayette zikredilen "lumeze" kelimesinden dolayı “Lumeze” Suresi de denmiştir.

Özellikleri

Hümeze Suresi bütün müfessirlerin ortak görüşüne göre 9 ayet, 33 kelime ve 134 harften oluşmuştur. Mushaf’taki sırasına göre, 104. ve iniş sırasına göre ise, Kur’an’ın 32. suresidir ve Mekke’de nazil olmuştur.

Lafız ve hacim bakımından “Mufassal” surelerden olup, Kısar sureleri (Fatiha Suresi ve Kur’an-ı Kerim’in son 17 suresi) grubundandır; yani Kur’an-ı Kerim’in en kısa surelerindendir ve 30. cüzün dördüncü hizbinde yer almaktadır.

Konuları

Hümeze Suresi, sürekli bir kimsenin yokluğunda (arkasından) onun ayıbını arayan, söyleyen ve varlığında ise, (yüzüne karşı) çekiştirip alay eden, mal toplayarak onları sayan ve sandığı gibi olmadığı halde, malının kendisini ölümsüz kılacağını zanneden (hâlbuki mekânları cehennem olan) kimselerden bahsetmektedir.


Önceki Sure
Asr Suresi
Hümeze Suresi Sonraki Sure
Fil Suresi

Ayrıca bakınız

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l Kur'âni'l Kerîm, 1418 h.k./ 1376 m.
  • Danişname-i Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, 1377 h.ş.