Ana menüyü aç

WikiShia β

Teğabun Suresi
Tegabun Suresi.png
Anlamı Aldanma ve Zarar
Başka İsmi Tegabun
Sınıfı Medeni
Nüzul Sırası 108
Sure Numarası 64
Cüz 28
Sayısal Bilgiler
Ayet Sayısı 18
Kelime Sayısı 242
Harf Sayısı 1091

Teğabun suresi (Arapça: سورة التغابن) adını, 9. ayette geçen kıyamet günü ve Yevmu’t-Teğabun (pişmanlık günü) kelimesinden almıştır. Bu sure sözcük ve hacim bakımından geniş surelerdendir, evrensel ve genel duaya işaret eden, Allah’ı tesbih (سَبَّحَ لِلَّـهِ) ifadesiyle başlayan ve “Müsebbihât” diye bilinen surelerin altıncısıdır.

İçindekiler

Teğabun Suresi

Teğabun suresi adını, 9. ayette geçen kıyamet günü ve Yevmu’t-Teğabun (pişmanlık günü) kelimesinden almıştır. Teğabun kelimesi bu manasıyla Kur’an-ı Kerim’de bir defaya mahsus olmak üzere sadece bu surede geçmiştir. Ayetlerin sayısı noktasında kari ve müfessirler arasında hiçbir görüş ayrılığı bulunmayan bu sure, 18 ayet, 242 kelime ve 1091 harften ibarettir. Mushaf’taki resmi sırası itibarıyla 64. iniş tertibine göre ise Kur’an’ın 108. suresi olan Teğabun suresi Medeni’dir ve başka bir görüşe göre Mekki’dir; ancak Medeni olması meşhur ve sıhhate daha yakındır. Teğabun suresi lafız ve hacim bakımından geniş surelerdendir ve diğer surelere göre Kur’an’ın kısa surelerinden olmakta ve 28. cüzün üçüncü hizbinde yer almaktadır. Evrensel ve genel duaya işaret eden ve Allah’ı tesbih (سَبَّحَ لِلَّـهِ) ifadesiyle başlayan ve “Müsebbihât” diye bilinen surelerin altıncısıdır.

Konuları

Mead ve ceza günü, insanın yaratılış meselesi ve Allah’ın insanı en iyi şekilde yaratması, Allah’a tevekkül, Allah yolunda borç verme ve Karzu’l-Hasene(karşılıksız borç verme)’nin sevilmesi gibi birkaç ahlaki ve toplumsal emir ve cimrilikten sakınma konuları Teğabun suresinin işlediği temel konularından bazılarıdır.[1]

Meşhur Ayetler

إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ

Mallarınız ve evlâtlarınız, bir sınamadır size ancak ve Allah katındaysa pek büyük bir mükâfat var. Allah Teâlâ on dördüncü ayet-i kerime de insanın eş ve çocuklarını düşman olarak tanıtıyor. Allah Teâlâ bu ayet-i kerime de insanın eş ve çocuklarını, insan için bir sınama vesilesi (fitne) olarak beyan etmektedir. [3] Fitne insanın müptela olduğu acılara, zorluklara, musibetlere ve sınanmaya sebep olacak şeylere denilmektedir. [4] Tefsir kitaplarında bahsedildiğine göre evlat ve mal insan için en önemli sınama vesilelerinin başında gelmektedir. [5] Neden mi? zira insanın evladına olan sevgisi ve dünya malının insan yanın da değerli olması, insanı ahret ve bu ikisi arasında (mal ve evlat) ikilemde bırakmaktadır. [6] Emirü’l-Müminin İmam Ali’den (a.s) şöyle bir rivayet nakledilmektedir: Ya Rabbi fitne ve sınamadan sana sığınırız demeyin; zira her kes ona duçar olacaktır, aksine insanı saptıran fitnelerden Allah’a sığınırız diye dua edin. [7] إِن تُقْرِ‌ضُوا اللَّـهَ قَرْ‌ضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ Eğer Allah'a güzel bir tarzda borç verirseniz o, verdiğinizi kat-kat arttırır. (Ayet / 17)

Karzu’l-Hasene

Tefsir kitaplarında yazılanlara göre bu ayet-i kerimedeki Karzu’l-Hasene’den maksat; Allah yolunda infak etmektir. [8] Tefsir-i Tesnim, Karzu’l-Hasene’yi Kuran kültürü ve terimi açısından şöyle açıklamaktadır; İnsanın her hayır işi, Allah rızası için yapması, ibadet olabilir, infak olabilir yâda umuma faydalı bir iş olabilir. Öyleyse bu tanım, Fıkhi anlamda ki Karzu’l-Hasene’yi de kapsayacaktır. Bu tefsir kitabının açıklamalarına göre; Allah ‘‘hayırlı bir iş Allah katında muhafaza ediliyor’’ diyeceğine, hayır işin kat-kat artacağını söylüyor. Bunu anlatabilmek için de Karzu’l-Hasene sözcüğünden istifade ediyor. Karzu’l-Hasene de verilen borç, sahibine geri verilmek üzere muhafaza edilmektedir. [9]

Fazilet ve Özellikleri

Allah Resulünden (s.a.a) şöyle bir hadis-i şerif nakledilmiştir: Her kim Teğabün Suresini okursa, ani ölümlerden âmânda olur. [10]İmam Sadık’tan (a.s) da şöyle bir rivayet nakledilmiştir: Her kim farz namazlarda Teğabün Suresini okursa, Teğabün Suresi kıyamet günü ona şefaat edecektir. Kıyamet günü adil bir şahit gibi Allah katında Teğabün Suresini okuyan şahsa, şahitlik edecektir ve Teğabün Suresini okuyan şahsı, cennete dâhil edene kadar ondan ayrılmayacaktır. [11]İmam Bakır’dan (a.s) şöyle bir rivayet nakledilmektedir: Her kim Müsebbihat surelerinin tümünü okursa, ölmeden önce İmam Mehdi’yi (a.f) görecektir ve öldüğündeyse Allah Resulüne (s.a.a) komşu olacaktır. [12] Tefsir-i Burhan da Teğabün Suresini okumanın fazileti hakkında şöyle yazılmaktadır: Her kim Teğabun Suresini okursa, düşmanın şerrinden emniyette olur. [13] Kaybolan eşya bulunur. [14]



Önceki Sure
Münafikun Suresi
Teğabun Suresi Sonraki Sure
Talak Suresi

Dış Bağlantılar

Kaynakça

  1. Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, s. 1256.
  2. Hameger, Muhammed, Kur’an sureleri, Nuru’s-Sakaleyn Kur’an ve İtret Kültür merkezi, birinci baskı, Kum, Neşri Nuşera, ş. 1392.
  3. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 24, s 206.
  4. Hasan Mehdeviyan ve Ahmet Netenzi, Nigah-i Kur’an-i be Azmun-i İlahi, Tahran, 1386, s 25.
  5. Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 24, s 206.
  6. Tabatabai, el-Mizan, h.k 1390, c 19, s 308.
  7. Nehcü’l-Belaga, Şehit Cafer Şehidi, Hikmet 93.
  8. Bkz: Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 10, s 453; Tabatabai, el-Mizan, h.k 1390, c 19, s 309; Mekarim Şirazi, Tefsir-i Numune, h.ş 1371, c 24, s 211.
  9. Cevad-i Amuli, Tefsir-i Tesnim, h.ş 1387, c 11, s 582-587.
  10. Tabersi, Mecmau’l-Beyan, h.ş 1372, c 10, s 446.
  11. Şeyh Saduk, Sevabu’l-Amal, h.ş 1382, s 118.
  12. Şeyh Saduk, Sevabu’l-Amal, h.ş 1382, s 118.
  13. Behrani, Tefsir-i el-Burhan, h.k 1416, c 5, s 391.
  14. Behrani, Tefsir-i el-Burhan, h.k 1416, c 5, s 391.

Bibliyografi

  • Kur’an-ı Kerim, tercüme: Muhammed Mehdi Fuladvend, Tahran, Dâru'l- Kur'âni'l-Kerîm, h.k. 1418/ m. 1376.
  • Danişnamei Kur’an ve Kur’an Pejuhi, c. 2, Bahaddin Hürremşahi’nin katkılarıyla, Tahran, Dustan, Nahid, h.ş. 1377.
  • Behrani, Seyyid Haşim, el-Burhan, Tahran, Bonyad-i Bi’set, h.k 1416.
  • Ramyar, Mahmut, Tarih-i Kuran, İntişarat-i İlmi ve Ferhengi, h.ş 1362.
  • Cevad-i Amuli, Abdullah, Tefsir-i Tesnim, Said Bend Ali’nin katkılarıyla, Kum, İntişarat-i İsra, İkinci baskı, h.ş 1387.
  • Hasan Mehdeviyan ve Ahmet Netenzi, Nigah-i Kur’an-i be Azmun-i İlahi, Birinci baskı, Kanun-i Endişe-i Cevan, Tahran, h.ş 1386.
  • Ragıb İsfahani, Hüseyin bin Muhammed, Müfredat-i Elfaz-i Kuran, Saffan Adnan Davudi’nin katkılarıyla, Beyrut, Daru’ş-Şamiye, Birinci baskı, h.k 1412.
  • Şeyh Saduk, Muhammed bin Ali, Sevabu’l-Amal ve İkabu’l-Amal, Araştırma: Sadık Hasanzade, Tahran, Ermeğan-i Tuba, h.ş 1382.
  • Tabatabai, Muhammed Hüseyin, el-Mizan fi Tefsiri’l-Kuran, Beyrut, Müessestu’l-Âlemi li’l-Matbuat, h.k 1390.
  • Tabersi, Fadıl bin Hasan, Mecmau’l-Beyan fi Tefsiri’l-Kuran, Fadlullah Yezdi Tabatabai ve Haşim Rasulü’nün katkılarıyla, Tahran, Nasır Hüsrev, Üçüncü baskı, h.ş 1372.
  • Ferhengname-i Ulum-i Kuran, Kum, Defter-i Tebligat-i İslami Havza-i İlmiye-i Kum.
  • Marifet, Muhammed Hadi, Amuzeş-i Ulum-i Kur’ani, Tercüme: Ebu Muhammed Vekili, Kum, Merkez-i Çap ve Neşr-i Sazman-i Tebligat-i İslami, h.ş 1371.
  • Mekarim Şirazi, Nasır, Tefsir-i Numune, Tahran, Daru’l-Kutubi’l-İslamiye, Onuncu baskı, h.ş 1371.
  • Nehcu’l-Belaga, Tercüme: Seyyid Cafer Şehidi, Tahran, İntişarat-i İlmi ve Ferhengi, h.ş 1277.